• 1

    เสีย,เสีย ๑

    แปลว่า ก. เสื่อมลงไป, ทำให้เลวลงไป, เช่น เสียเกียรติ เสียศักดิ์ศรี เสียชื่อ; สูญไป, หมดไป, สิ้นไป, เช่น เสียแขน เสียชีวิต เสียทรัพย์; ชำรุด เช่น ถนนเสีย ทางเสีย; ใช้ไม่ได้ เช่น เครื่องไฟฟ้าเสียหมดทุกอย่าง รถเสียกลางทาง; ยับเยิน, ย่อยยับ, เช่น ปีนี้ฝนแล้งจัดเรือกสวนไร่นาเสียหมด, เสียหาย ก็ว่า; บูด เช่น แกงหม้อนี้เสียหมดทั้งหม้อ, เน่า เช่น ผลไม้เข่งนี้เสียแล้ว; ไม่ดี เช่น ราขึ้น ขนมปังจึงเสียหมดทั้งแถว เธอดัดผมบ่อยเกินไป ทำให้ผมเสีย; จ่ายเงิน, ชำระเงิน, เช่น เสียภาษี เสียค่าโทรศัพท์; หมดทรัพย์สินไปเพราะการพนัน เช่น เสียไพ่ เสียม้า; ตาย เช่น เขาเสียไปหลายปีแล้ว; (โบ) ทิ้ง เช่น ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก. (สุภาษิตพระร่วง), เสียไฟเป่าหิ่งห้อย. (ลอ).\nว. ที่ไม่ดี เช่น นิสัยเสีย น้ำเสีย; พิการ เช่น ตาเสีย ขาเสีย; บูด เช่น อย่ากินแกงเสีย จะปวดท้อง.

    พจนานุกรมไทย

เมนูแนะนำที่น่าสนใจ

เมนูแนะนำที่น่าสนใจ

รวมทุกอย่างที่เกี่ยวข้องมาให้ค้นหาข้อมูลได้แบบสะดวกสุด

ค้นหาบ่อย

ค้นหาบ่อย

คำศัพท์ที่เป็นที่นิยมในการค้นหาจากเพื่อนๆ

หมวดหมู่ตามตัวอักษร

หมวดหมู่ตามตัวอักษร

แยกคำศัพท์ เรียงตามตัวอักษรให้หาง่ายๆ

บทความน่ารู้

บทความน่ารู้

แหล่งความรู้ อัปเดตใหม่ทุกวัน

แบบฝึกหัด

แบบฝึกหัด

ทดสอบความรู้เกี่ยวกับ พจนานุกรมไทยทั้งหมด

พูดคุย

พูดคุย

ร่วมให้กำลังใจหรือติชม