ค้นหาพจนานุกรมไทย

พจนานุกรมไทย หมวดตัวอักษร อ

พจนานุกรมไทย - หน้า 3/114 มีดังรายการต่อไปนี้

อกโรย

แปลว่า ว. อาการของคนที่มีลักษณะผอมจนเห็นกระดูกอก.

อกไก่,อกไก่

แปลว่า น. เรียกอกคนที่มีลักษณะนูนยื่นออกมาอย่างอกของไก่; ชื่อลวดบัวแบบหนึ่ง มีลักษณะนูนเป็นสันขึ้นอย่างอกของไก่ เรียกว่า บัวอกไก่.

อกไก่,อกไก่

แปลว่า น. ไม้เครื่องบนที่พาดเบื้องบนเป็นสันหลังคาเหนือใบดั้ง.

อกไหม้ไส้ขม

แปลว่า (สำ) ก. เป็นทุกข์อย่างแสนสาหัส.

อคติ

แปลว่า [อะคะ-] น. ความลําเอียง มี ๔ อย่าง คือ ฉันทาคติ = ความลําเอียงเพราะรัก โทสาคติ = ความลําเอียงเพราะโกรธ ภยาคติ = ความลําเอียงเพราะกลัว โมหาคติ = ความลําเอียงเพราะเขลา. (ป.).

อคาธ

แปลว่า [อะคาด] น. เหว. ว. หยั่งไม่ถึง. (ป., ส.).

อคาร,อคาร-

แปลว่า [อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

อคเนสัน

แปลว่า [อะคะ-] น. ชื่อฝีร้ายชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นที่กลางหลัง.

อฆะ,อฆะ

แปลว่า [อะคะ] น. ความชั่ว, บาป, ความทุกข์ร้อน. (ป., ส.).

อฆะ,อฆะ

แปลว่า [อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).

อง

แปลว่า น. คำนำหน้านามของบุคคลซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของกษัตริย์ญวน เช่น องเชียงสือ องเชียงชุน, คำนำหน้าสมณศักดิ์พระสงฆ์อนัมนิกายชั้นปลัดขวาปลัดซ้ายและพระคณานุกรม เช่น องสรภาณมธุรส องสุตบทบวร. (ญ.).

องก์

แปลว่า น. ตอนหนึ่ง ๆ ในบทละคร แต่ละตอนอาจมีเพียงฉากเดียวหรือหลายฉากก็ได้. (ป., ส. องฺก).

องค,องค-,องค์

แปลว่า [องคะ-] น. ส่วนของร่างกาย, อวัยวะ, ตัว (ราชาศัพท์ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ พระบรมราชินี และพระบรมวงศ์ชั้นสูงที่ทรงได้รับพระราชทานฉัตร ๗ ชั้น ใช้ว่า พระองค์ เช่น แต่งพระองค์); ส่วนย่อยที่เป็นองค์ประกอบ เช่น มรรคมีองค์ ๘; ในราชาศัพท์ใช้เป็นลักษณนามเรียกอวัยวะหรือสิ่งของ หรือคำพูด เป็นต้น ของกษัตริย์หรือเจ้านาย เช่น พระทนต์ ๑ องค์ (ฟัน ๑ ซี่) พระศรี ๑ องค์ (หมาก ๑ คํา) พระที่นั่ง ๑ องค์ พระบรมราโชวาท ๒ องค์; ลักษณนามใช้เรียกสิ่งที่เคารพบูชาบางอย่างในทางศาสนา เช่น พระพุทธรูป ๑ องค์ พระเจดีย์ ๒ องค์, (ปาก) ลักษณนามใช้เรียกภิกษุสามเณร นักบวชในศาสนาอื่น เช่น ภิกษุ ๑ องค์ บาทหลวง ๒ องค์. (ป., ส. องฺค).

องคชาต

แปลว่า [องคะ-] น. อวัยวะสืบพันธุ์ของชาย. (ป., ส. องฺคชาต ว่า อวัยวะสืบพันธุ์ของชายหญิง).

องคมนตรี

แปลว่า [องคะ-] น. ผู้มีตําแหน่งที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์.

องคมรรษ

แปลว่า [องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).

องครักษ์

แปลว่า [องคะ-] น. ผู้ทําหน้าที่ให้ความคุ้มครองป้องกัน เช่น องครักษ์นักการเมือง.

องควิการ

แปลว่า [องคะวิกาน] น. ความชํารุดแห่งอวัยวะต่าง ๆ มีตาบอด แขนหัก เป็นต้น. (ป.).

องควิทยา

แปลว่า [องคะ-] น. ความรู้เรื่องลักษณะดีชั่วปรากฏตามร่างกาย. (ส.; ป. องฺควิชฺชา).

องควิเกษป

แปลว่า [องคะวิกะเสบ] น. ท่าทาง, อาการเคลื่อนไหว. (ส. องฺควิเกฺษป; ป. องฺค + วิกฺเขป).

พูดคุย

ร่วมให้กำลังใจหรือติชม

พจนานุกรมไทย หมวดหมู่อื่น ๆ

หมวดหมู่ตามตัวอักษร

แยกคำศัพท์ เรียงตามตัวอักษรให้หาง่ายๆ

หมวดหมู่ย่อย

แยกคำศัพท์ ตามประเภท ลักษณะของคำ