พจนานุกรมไทย - หมวด ช

(หน้า 1/25)

  • ช,ช ๑

    แปลว่า
    พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคําที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.

    915
    views

  • ชก

    แปลว่า
    ก. ต่อยด้วยหมัดหรือกําปั้น.

    258
    views

  • ชค,ชค-

    แปลว่า
    [ชะคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัยแผ่นดิน. (ป., ส.).

    236
    views

  • ชคัตตรัย

    แปลว่า
    [ชะคัดไตฺร] (แบบ) น. โลก ๓ เช่น ชคัตตรยาพดง ว่า ผู้เป็นยอดของโลก ๓. (ม. คําหลวง วนปเวสน์).

    427
    views

  • ชง,ชง ๒

    แปลว่า
    (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. งง, ชะงัก, ประหม่า.

    419
    views

  • ชงคา

    แปลว่า
    (กลอน) น. ราชโองการ เช่น ชุลีกรรับชงคาครรไล. (นิ. เกาะแก้วกัลกตา).

    999+
    views

  • ชงฆ,ชงฆ-,ชงฆ์,ชงฆา

    แปลว่า
    [ชงคะ-] (กลอน; แบบ) น. แข้ง, ราชาศัพท์ว่า พระชงฆ์. (ป. ชงฺฆ; ส. ชงฺฆา).

    957
    views

  • ชงโลง,ชงโลง ๒

    แปลว่า
    ดู กดเหลือง.

    324
    views

  • ชฎากลีบ

    แปลว่า
    น. ชฎารูปเหมือนชฎาเดินหน แต่มีกลีบเป็นลายประดับมาก.

    431
    views

  • ชฎาธาร

    แปลว่า
    น. ผู้ทรงไว้ซึ่งชฎา.

    999+
    views

  • ชฎาพอก

    แปลว่า
    น. ชฎาที่ทําสําหรับสวมพระศพเจ้านาย.

    417
    views

  • ชฎามหากฐิน

    แปลว่า
    น. ชฎาที่ทํายอดเป็น ๕ ยอด มีขนนกการเวกปักตอนบน, ชฎาห้ายอด ก็เรียก.

    565
    views

  • ชฎามังษี,ชฎามังสี

    แปลว่า
    น. โกฐชฎามังษี. (ดู โกฐชฎามังษี, โกฐชฎามังสี).

    163
    views

  • ชฎิล

    แปลว่า
    น. ผู้มีผมมุ่นเป็นชฎา, นักพรตพวกหนึ่งที่เราเรียกว่า ฤษี. (ป., ส.).

    999+
    views

  • ชทึง

    แปลว่า
    [ชะ-] (กลอน) น. แม่นํ้า เช่น ชลชทึงบึงบาง. (ประกาศพระราชพิธี), ใช้ว่า จทึง ฉทึง ชรทึง สทิง สทึง หรือ สรทึง ก็มี. (ข. สฺทิง ว่า คลอง).

    395
    views

  • ชน,ชน ๑

    แปลว่า
    ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.

    610
    views

  • ชน,ชน ๒,ชน-

    แปลว่า
    [ชนนะ-] น. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ).(ป., ส.).

    999+
    views

  • ชนกกรรม

    แปลว่า
    [ชะนะกะกํา] น. กรรมอันนําให้เกิดหรือกรรมอันเป็นต้นเค้าทั้งข้างดีหรือข้างชั่ว เช่น กรรมอันทําให้เกิดเป็นคนชั้นสูง เป็นชนกกรรมฝ่ายกุศล. (อรรถศาสน์).

    991
    views

  • ชนกลุ่มน้อย,ชนหมู่น้อย

    แปลว่า
    น. ชนต่างเผ่าหรือต่างเชื้อชาติที่อยู่อาศัยรวมกันกับชนเผ่าอื่นหรือเชื้อชาติอื่นที่มีจํานวนมากกว่า.

    651
    views

  • ชนนี

    แปลว่า
    [ชนนะนี] น. หญิงผู้ให้เกิด, แม่. (ป., ส.).

    726
    views