ค้นเจอ 2,012 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกม้า, ม้าเล็ก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกขวาน

น. ขวานขนาดเล็ก หน้าประมาณนิ้วครึ่ง ใช้เหน็บหลังเป็นอาวุธ.

แคระ

[แคฺระ] ว. เตี้ยเล็กกว่าปรกติ เช่น คนแคระ ม้าแคระ ต้นไม้แคระ.

สะบัดย่าง

ว. อาการที่ม้าเดินเหยาะย่างอย่างสง่างามพร้อมกับสะบัดหางด้วย ในความว่า ม้าเดินสะบัดย่าง.

อุปการ

[อุปะกาน, อุบปะกาน] น. เรียกม้าที่ปล่อยในพิธีอัศวเมธว่า ม้าอุปการ.

ลูกหม่อ

น. ลูกควายตัวเล็ก ๆ เรียกตามเสียงที่มันร้อง, ลูกกะแอ หรือ ลูกแหง่ ก็เรียก.

สายบังเหียน

น. สายที่ผูกปลายบังเหียนทั้ง ๒ ข้างสำหรับโยงไปให้ผู้ขี่ม้าถือเพื่อบังคับม้า.

เล็ก

ว. มีขนาดย่อมกว่าเมื่อเทียบกัน เช่น ละมุดเล็กกว่าส้มโอ กล้วยไข่เล็กกว่ากล้วยหอม, มีขนาดไม่โต เช่น บ้านหลังนี้เล็ก, โดยปริยายหมายความว่า ไม่สำคัญ, สำคัญน้อยกว่า, เช่น เรื่องเล็ก.

ตะบึง

ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.

ตุรคะ

[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).

มัย

น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).

สายง่อง

น. สายโยงใต้คางม้าไม่ให้เงย.

แส้ม้า

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ผมแผงคอม้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ